Verhalen van vrijwilligers

Seyfettin Özer is nu vrijwilliger bij Buddy to Buddy, daarvoor bij Bibliotheek Bunnik en woonzorgcentrum Bunninchem 

“Bijna vier jaar geleden kwam ik als politiek vluchteling naar Nederland. Drie jaar geleden verhuisde ik naar Bunnik en zocht meteen vrijwilligerswerk. Bij woonzorgcentrum Bunninchem zette ik het ontbijt en lunch klaar. Ook hielp ik de ouderen met bewegen, gingen we foto’s kijken en praten over vroeger. In de bibliotheek Bunnik ruimde ik de boeken op en beantwoordde vragen. Ik houd van lezen, van de geur van boeken. In Turkije was ik ook lid van de bibliotheek.

Het vrijwilligerswerk was voor mij de manier om contact te maken met mensen, aan mijn netwerk te bouwen en de Nederlandse cultuur te leren kennen. Op straat kan je niet zomaar op mensen afstappen, bij zo’n organisatie als de bibliotheek raak je gemakkelijk in gesprek. Het contact met collega’s gaf me veel plezier. Ook hielpen die gesprekken mij om toekomstplannen te maken. Inmiddels heb ik een betaalde baan, maar ik doe nog steeds vrijwilligerswerk.  

Nu zit ik bij Buddy to Buddy. Die koppelt een nieuwkomer voor vier maanden aan iemand met een Nederlandse afkomst. Het is niet alleen voor de buitenlander, ook iemand die in Nederland is geboren kan eenzaam zijn of gewoon graag nieuwe mensen leren kennen. Zo laten we elkaar als buddy’s kennismaken met een nieuwe cultuur, met nieuwe gewoontes. Ik ben twee keer gekoppeld en organiseer nu activiteiten en coach buddy’s. Vrijwilligerswerk doen geeft me een goed gevoel. Doordat ik iets kan bijdragen, voel ik me rijk.” 

Berdien Griffioen is diaken bij de diaconie Protestantse Gemeente Bunnik. 

“Helpen waar geen helper is, dat is onze slogan bij de diaconie. In dienst verzorgen we bijvoorbeeld de collecte en het avondmaal, we houden acties voor goede doelen en ondersteunen bij individuele hulpvragen.  

Wij zitten hier tijdens dit gesprek onder de banner van de onze voedselbankactie. Mensen uit de omgeving kunnen hier elke maand producten brengen voor de voedselbank. Elke maand komen er weer meer mensen. Met die acties proberen we ook bij te dragen aan het ‘diaconaal bewustzijn’: mensen komen niet alleen iets inleveren, maar beseffen ook dat we in een superrijke omgeving wonen. Ik vind het sowieso belangrijk om voor en met elkaar dingen te doen.  

Mijn plezier in vrijwilligerswerk? Ik houd van organiseren. Neem de voedselbankactie. Dat hebben we gecreëerd en dat geeft voldoening. Ik heb ook plezier als ik zie dat bezoekers al te vroeg bij een activiteit zijn en tot het einde blijven. Dan hebben we dus in een behoefte voorzien en voor verbinding gezorgd. Ik vind het ook heel leuk in mijn vrijwilligerswerk als diaken dat ik leer hoe de kerk werkt en dat naar ons wordt geluisterd. Als jonge mensen worden we echt serieus genomen. We krijgen de kans om iets bij te dragen.”

Shirley Versteeg en Lotte Slenders zijn leiders bij Scouting Katimavik in Odijk. 

Elke week op vrijdagavond bieden Shirley en Lotte, samen met andere vrijwilligers, kinderen in de leeftijd van 11 tot 15 jaar een gevarieerd scoutingprogramma. Ook begeleiden ze jongere leiding van Scouting Katimavik.

Lotte: “Als kind vond ik Scouting al superleuk, ik ben al lid sinds ik een jaar of 9 was. Ik heb in mijn leven veel gehad aan alles wat ik op Scouting heb geleerd. Het is het waard om het idee en de vaardigheden van Scouting te delen. Daarom doe ik dit vrijwilligerswerk.”

Shirley: “Dat geldt voor mij ook; ik wil graag doorgeven wat ik zelf als kind bij Scouting heb ervaren. Niets is te gek. Zo gaan we vanavond fruit hakken met een kleine bijl. Dat zou je thuis niet zo snel doen. De kracht van Scouting is ook: niemand is gek. Iedereen is welkom.”  

Shirley: “Ik ben blij als de kinderen blij zijn. In onze groep zit één kind dat elke week naar ons toe komt en zegt: dank je wel voor de opkomst. Dat ervaar ik echt als een waardering voor ons vrijwilligerswerk. Lotte: “Ik ben heel blij als ik zie hoe kinderen in de vier jaar bij onze groep zijn gegroeid. Dat vind ik heel erg leuk.”

Shirley: “Als volwassenen doen we zelf ook nog Scouting met onze groep. Ook daarbuiten helpen we elkaar, staan voor elkaar klaar.” Lotte: “Dat vind ik ook altijd heel bijzonder om te ervaren, zowel lokaal als internationaal op een Jamboree:  als je die das om hebt, dan hoor je erbij.”

Marian Cornelissen is weekendbeheerder en bestuurslid bij Dier en Wij in Odijk.

“Hoe lang ik hier al vrijwilliger ben? Even rekenen, mijn kinderen waren nog klein… dat is dus al ruim 25 jaar. Ik ben een van de beheerders. In het weekend doe ik het middagbeheer, verder zit ik in het bestuur en regel ik op de boerderij van alles rondom het contact met vrijwilligers. Ook regel ik de opvang van logeerdieren. Tijdens vakanties kan hier een beperkt aantal konijnen of cavia’s komen logeren. 

We zijn een van de weinige kinderboerderijen in Nederland die echt helemaal op vrijwilligers draaien. Op het rooster voor het voeren en de openstelling staan ongeveer 30 volwassen vrijwilligers, die in het weekend de hulp krijgen van kinderen.  Daarnaast zijn er nog zo'n 30 vrijwilligers die allerlei kleine of grotere klussen doen; medische verzorging van de dieren, bestuursleden, inkopen, reparaties/klussen en schoonmaakwerk. Als een van de weinige in Nederland heeft Dier en Wij ook nog het keurmerk Diervriendelijke kinderboerderij. 

Ik houd het hier al zo lang vol omdat ik er lol aan heb. Ik houd van het buiten zijn, bezig zijn met de dieren, de kinderen begeleiden in hun werkjes. Daarnaast vind ik het ontzettend belangrijk om iets voor de gemeenschap te doen. Als iedereen wat doet, dan vorm je samen een goede gemeenschap en houd je allerlei voorzieningen in stand. Ik denk dat je ook beter landt in de gemeenschap als je vrijwilligerswerk doet. Je bouwt een clubje van mensen om je heen. En het is hier gewoon heel gezellig.” 

Ashwin van der Vlugt is secretaris van muziekvereniging Constantia in Werkhoven.

 “Ik was 7 toen ik bij Constantia in de opleiding kwam en ben gaan meespelen. Nu speel ik als slagwerker in de percussiegroep en in het fanfareorkest. Ook ben ik secretaris en doe ik een hele hoop andere dingen voor de vereniging, bijvoorbeeld bij het oud papier ophalen en de organisatie rondom concerten. Het is een hobby, maar indirect is het ook vrijwilligerswerk voor de vereniging, voor het dorp Werkhoven en de cultuur in de regio.  

Samen muziek maken is voor mij: samenwerken aan uitdagende muziekstukken en toewerken naar een concert om uiteindelijk een kwalitatief mooi concert neer te zetten waar we samen met plezier spelen en met trots op terug kunnen kijken. Samen muziek maken gaat voor mij ook over een heleboel plezier, gezelligheid, sociale contacten. Ik vind muziek maken gewoon hartstikke leuk. Hoe mooi is het als je dat met anderen kunt delen?

Ik kijk elk jaar weer uit naar ons jaarlijkse concert. Een half jaar van tevoren zijn we al bezig met de voorbereidingen: welke muziek gaan we spelen, wat wordt het thema, hoe gaan we de zaal aankleden, de communicatie. In de dagen rondom het concert zijn we druk bezig om de zaal en het podium klaar te maken en weer op te ruimen. Het concert zelf is ook genieten. Als je merkt dat iedereen lekker aan het spelen is, het publiek geniet, iedereen het naar zijn zin heeft. Daar doen we het voor. En de derde helft, die hoort er natuurlijk ook bij. Met elkaar nog wat drinken en samen terugkijken op een mooi concert.”