Oase en ellende

Een goed voorbeeld van de dilemma’s waar we in het nieuwe programma mobiliteit het hoofd aan proberen te bieden. Want hoe voorkom je dat als je op één plek ingrijpt, de overlast op een andere plek juist toeneemt? We bespraken deze en andere vraagstukken op initiatief van de raad met inwoners en experts tijdens een informatieavond op 20 november. Het was een drukbezochte bijeenkomst, die veel stof tot nadenken gaf in de aanloop naar de bespreking van het programma in de raad op 4 en 11 december.  

Wat voor mij voorop staat in het nadenken over al deze dilemma’s, is de vraag van wie de straat nu eigenlijk is. Is die er alleen voor degenen die zo snel mogelijk van a naar b willen komen; of is de straat er juist voor de mensen die er wonen, leven, wandelen en een praatje maken? Met het programma geven we invulling aan deze gedachte, zonder het nut en soms ook noodzaak van de auto te ontkennen. Met een gezonde dosis realiteitszin de Bunnikse straten groener, gezonder, veiliger én gezelliger maken: daar hebben zowel de bewoners van de Julianalaan als die van de Zeisterweg wat aan. En alle andere inwoners van Bunnik natuurlijk ook.