Marijke is als een zusje voor mij

Marijke, Joke en de burgemeester op de foto
Marijke de Brouwer (staand), Joke Tuijl (zittend) en Ruud van Bennekom

Marijke de Brouwer en Joke Tuijl voelen zich ondertussen net zussen van elkaar. Zo omschrijven zij hun vriendschap. “Marijke staat altijd voor mij klaar en helpt mij met grote en kleine dingen.”

Toen Joke haar man verloor, maar ook daarvoor, kon zij altijd rekenen op hulp van Marijke. Een bijzonder voorbeeld van iemand die klaarstaat voor de ander.

“Na een oproep in het Bunniks Nieuws in juli mailde ik de gemeente omdat ik graag wil vertellen hoeveel Marijke voor mij betekent,” begint Joke. Sinds mijn man Hans op 2 maart jongstleden overleed - en ook daarvoor al - heb ik erg veel steun gehad aan mijn overbuurvrouw Marijke. Wij wonen op het pleintje tegenover Het Wapen van Odijk. Mijn man en ik hadden het hier heel erg naar ons zin. De buren stonden en staan tot op de dag van vandaag altijd voor elkaar klaar.”

Hulp bieden is fijn

Toen haar man op de revalidatieafdeling van het Diakonessenziekenhuis en later in het verpleeghuis terechtkwam, bood Marijke aan om hen te helpen. Ze zorgde voor vervoer van en naar het ziekenhuis, hielp met administratie, bood zorg en steun en hielp met boodschappen. “Joke is nog heel zelfstandig hoor,” beaamt Marijke. “Maar op bepaalde gebieden kan zij best wat hulp gebruiken. En dat voelt fijn. Wij kennen elkaar ondertussen erg goed. Als je elkaar zo lang kent, bouw je een vertrouwensrelatie op en dan is het makkelijk om hulp te vragen of hulp te bieden aan de ander. Ik weet uit eigen ervaring dat het heerlijk is als je hulp krijgt van iemand.”

Ook nadat de man van Joke was overleden, hielp Marijke haar met van alles. “Een keer was ik bij Hans op bezoek en heb ik hem, toen hij me dat vroeg, beloofd dat ik goed voor Joke zou zorgen als hij er niet meer was. En dat doe ik met heel veel plezier.”

Moeilijk genoeg

“Ik ben ontzettend blij met haar,” zegt Joke stralend. “Ik heb nooit auto gereden en fietsen doe ik ook niet meer, dus ik ben erg afhankelijk voor vervoer. Marijke gaat elke week met mij mee met de auto boodschappen doen bij de Boni en ook voor andere dingen rijdt ze mij overal naartoe.” Marijke vult aan: “Ik had iets daarvoor plotseling zelf ook mijn man verloren, dus ik weet wat je dan meemaakt en wat er allemaal op je afkomt. Het is al moeilijk genoeg om het verlies van je man te verwerken en dan komen daar ook nog allerlei administratieve regeldingen bij. Dus ik vond het fijn dat ik haar kon helpen en ondersteunen in het proces daarna. Ik weet ook dat mensen niet zo gemakkelijk om hulp vragen daarom heb ik het aardig aangeboden. Mijn tip zou dan ook zijn: als je niet om hulp durft te vragen, ga dan in ieder geval naar je huisarts en geef dat daar aan. Hij of zij kan dan iemand voor je bellen van de Huiskamer van Odijk die je hiermee kan helpen. Zo geef je anderen ook de kans om jou hulp te bieden. Dat vinden mensen alleen maar fijn.”

Joke: “Ik krijg regelmatig bezoek van iemand van de kerk, van de pastorale bezoekgroep, van de Zonnebloem en van familie, buren en vriendinnen. Iedereen is erg lief en meelevend en dat waardeer ik enorm. Maar ik ben vooral erg dankbaar dat Marijke de Brouwer er voor mij is.”